Przedmiotem mojej działalności jest gromadzenie i przetwarzanie wiedzy.
      Oferuję usługi w zakresie:

• wyszukiwania informacji,
• przetwarzania informacji,
• tworzenia zasobów wiedzy,
• przygotowywania tekstów publikacji,
• analiz,
• projektow inwestycyjnych,
• serwisów informacyjnych.

---

   Przemiany społeczno-technologiczne ostatnich lat i dekad zmieniły w istotny sposób zmieniły naszą cywilizację. Podstawowym elemntem jej funkcjonowania stała się informacja i wiedza. Te dwa elemnty, jak nigdy wcześniej, stanowią o funkcjonowaniu podmiotów gospodarczych w otoczeniu i wobec konkurencji.

  Zarządzanie wiedzą powinno zmierzać do powiększania wiedzy artykułowanej poprzez łączenie różnych jej postaci i rodzajów drogi zamiany danych w informacje, informacji w wiedzę konieczną do podejmowania decyzji strategicznych, taktycznych i operacyjnych. Oparte na tych decyzjach działania praktyczne prowadzą do przekształcania wiedzy artykułowanej w wiedzę utajoną, powiększając jej zasoby. Cały proces konwersji wiedzy prowadzi do zwiększenia całkowitego zasobu wiedzy danej organizacji. Można ją wykorzystać w procesach innowacyjnych na różnych etapach: identyfikowania problemu, generowania pomysłów jego rozwiązania, oceny wartości techniczno-ekonomicznej pomysłów i wyboru pomysłu optymalnego dla danych warunków, przekształcania wybranego pomysłu w projekt, wdrażania projektu, racjonalizacji zastosowanego rozwiązania. Wiedza powstaje w wyniku interakcji pomiędzy wiedzą utajoną (cichą) i wiedzą artykułowaną (dostępną). Proces ten, nazywany "przekształcaniem wiedzy", może odbywać się na cztery sposoby: od wiedzy utajonej do utajonej - przystosowanie, od wiedzy utajonej do artykułowanej - uzewnętrznianie, od wiedzy artykułowanej do artykułowanej - łączenie, od wiedzy artykułowanej do utajonej - uzewnętrznienie. Istniejąca w organizacji wiedza utajona powiększana jest w procesie przystosowania pod wpływem dzielenia się "modelami myślowymi", umiejętnościami technicznymi. W ten sposób członkowie organizacji tworzą jej kulturę. W kolejnym etapie procesu tworzenia wiedzy zasoby wiedzy utajonej przekształcane są w wiedzę artykułowaną (dostępną). Wiedza ta podlega utrwalaniu i jest przechowywana w postaci różnego rodzaju dokumentów, programów komputerowych, patentów. Zarządzanie wiedzą powinno więc zmierzać do powiększania wiedzy artykułowanej poprzez łączenie różnych jej postaci i rodzajów drogi zamiany danych w informacje, informacji w wiedzę konieczne do podejmowania decyzji strategicznych, taktycznych i operacyjnych. Oparte na tych decyzjach działania praktyczne prowadzą z kolei do przekształcania wiedzy artykułowanej w wiedzę utajoną (proces uzewnętrznienia), powiększając w ten sposób jej zasoby. Cały proces konwersji wiedzy prowadzi do zwiększenia całkowitego zasobu wiedzy danej organizacji. Można ją wykorzystać w procesach innowacyjnych na różnych etapach: identyfikowania problemu, generowania pomysłów jego rozwiązania, oceny wartości techniczno-ekonomicznej pomysłów i wyboru pomysłu optymalnego dla danych warunków, przekształcania wybranego pomysłu w projekt, wdrażania projektu, racjonalizacji zastosowanego rozwiązania. Zarządzanie wiedzą oznacza ciąg usystematyzowanych działań polegających na tworzeniu, wykorzystywaniu i upowszechnianiu czynników pozamaterialnych w organizacji, tak aby ludzie realizujący określone cele mieli łatwy dostęp do przydatnej w danym momencie wiedzy w dogodnej dla nich postaci. W procesie zarządzania wiedzą najważniejsze jest to, co chce i powinien wiedzieć odbiorca, a nie co wie jej posiadacz. Zarządzanie wiedzą oznacza ciąg usystematyzowanych działań polegających na tworzeniu, wykorzystywaniu i upowszechnianiu czynników pozamaterialnych. Posługiwanie się pojęciem "zarządzanie wiedza" kwestionuje szwajcarski profesor F. Malik twierdząc, że jeżeli oznacza ono badanie czegoś, zrozumienie, odkrywanie, uczenie się, zastanawianie, obserwowanie, czytanie. słuchanie, przypominanie sobie, dyskutowanie, czyli czynności zwiększające zasób wiedzy człowieka lub przekazywanie jej innym, to lepiej mówić o zarządzaniu osobami posiadającymi wiedzę i przedsięwzięciami opartymi na wiedzy . Zdaniem F. Malika, w praktyce za pojęciem "zarządzanie wiedzą" często kryje się "zarządzanie dokumentacją".