OFERUJĘ:

• pomoc przy pisaniu tekstów prac magisterskich, prac licencjackich, referatów, opracowań, skryptów, artykułów z zarządzania, marketingu, politologii, socjologii, psychologii, historii, politologii i innych nauk,
• przygotowanie tekstów wzorcowych, analiz, komentarzy
• pomoc przy wyborze tematu i zawartości merytorycznej pracy,
• przeprowadzanie korekty merytorycznej i stylistycznej, adjustację tekstów
• poszukiwanie materiałów źródłowych i bibliograficznych,
• graficzne ilustrowanie tekstu rysunkami, wykresami, zdjęciami,
• przygotowanie, pomoc przy przeprowadzaniu i analizie badań psychologicznych, socjologicznych oraz marketingowych

           Specjalizuję się w wyszukiwaniu,opracowywaniu, analizowaniu i wykorzystaniu praktycznym informacji zawartych w źródłach tekstowych różnego rodzaju.

---

           Praca kończąca każdy kolejny etap procesu edukacji wyższej - licencjacka, magisterska, a nawet doktorska, przez większość metodologów nie jest uznawana za pracę naukową. Jednak przy jej przygotowywaniu i pisaniu konieczne jest zachowanie wszelkich zasad obowiązujących autorów prac naukowych. Poniżej przedstawiam wybrane fargmenty zaczerpnięte z publikacji poświęconych metodologii przygotowywania i pisania tekstów oraz prac naukowych

Zagadnienia wstępne

           Wybór i odpowiednie sformułowanie tematu mają zasadnicze znaczenie dla przebiegu i efektów procesu, jaki stanowi pisanie pracy naukowej. Wiąże się z koniecznością ogólnego zapoznania się z najważniejszą literaturą[1].
            Każda praca pisemna musi mieć swój plan, który w ostatecznej redakcji ujawniany jest czytelnikowi w formie spisu treści.
            W zależności od przedmiotu badań lub sposobu gromadzenia materiałów badawczych można wyróżnić szereg rodzajów publikacji naukowych.
            S. Urban i W. Ładoński wyróżnili prace promocyjne, określane jako rygorowe, poznawcze i dydaktyczne[2]. Częściej stosowany jest podział wskazany między innymi przez Z. Skornego na prace teoretyczne, przeglądowe i empiryczne[3]. Z. Szkutnik charakteryzuje poszczególne rodzaje następująco:

• prace teoretyczne, oparte na badaniach typu poznawczego, zawierają najczęściej omówienie określonej koncepcji lub teorii naukowej. Zazwyczaj w pracach tych łączy się element historyczny ukazujący modyfikacje danej teorii, zmiany poglądów czy myśli o danym problemie z oceną krytyczną dotychczasowego punktu widzenia i zaproponowaniem zmian. Prace tego typu mogą zawierać również analizę określonej metody badań, uwzględniającą pełen kontekst metodologiczny;
• prace przeglądowe, o dominującej analizie porównawczej literatury dotyczącej danego problemu. Zrealizowany przegląd powinien być wszechstronny i obejmować zarówno publikacje wydane w języku polskim oraz obcojęzyczne. Analiza sprowadza się najczęściej w nich do porównawczego sprawozdania z osiągniętych przez innych wyników badań i krytycznej ich oceny;
• prace empiryczne, wyróżnia się wśród nich prace o charakterze, określane również empiryczno-analitycznymi, oraz prace eksplanacyjne albo empiryczno-syntetyczne[4].
  Metody badań
  
             Zbadanie określonego faktu, procesu lub zjawiska, ich opisanie, wyjaśnienie (zrozumienie) i ewentualnie przewidywanie kierunku ich zmian, jest możliwe dzięki zastosowaniu właściwej metody badawczej z wykorzystaniem odpowiednich technik i narzędzi badawczych.
             Pojęcie „metoda” pochodzi z języka greckiego(methodos- badanie), WSłowniku wyrazów obcychmetodę rozumie się jako,,[...]świadomie i konsekwentnie stosowany sposób postępowania dla osiągnięcia określonego celu (oraz) w nauce-sposób badania rzeczy i zjawisk, ogół reguł stosowanych przy badaniu rzeczywistości; droga dochodzenia do prawdy[5].             Szczegółowy opis metod badań realizowanych na potrzeby prac naukowych przedstawia Z. Szkutnik. Opisuje między innymi metodę monograficzną, bibliograficzną i metodę etnografii publiczności[6].
  
  Metoda monograficzna
  
              Charakteryzuje się szerokim i wielopłaszczyznowym ujęciem indywidualnego wąskiego przedmiotu badań. W badaniu typu monograficznego korzysta się z kilku metod, zarówno ilościowych - statystycznych danych liczbowych, jak też jakościowych - opisowych.
              Szerokie ujęcie problemu oznacza uwzględnienie dużego zakresu zagadnień badanego konkretnego przykładu poddanego gruntownej i wnikliwej analizie. Takie całościowe (holistyczne) ujęcie nie byłoby jednak możliwe w badaniu na dużą skalę, obejmującym znaczną liczbę obiektów.
              Metoda ta bywa stosowana w badaniach z zakresu organizacji i zarządzania. Celem badania jest rozpoznanie struktury instytucji, pogłębiona analiza i weryfikacja jej funkcji założonych oraz opracowanie koncepcji ulepszonego funkcjonowania i prognoz rozwojowych.
  
  Metoda analizy treści (analizy tekstowej)
  
              W literaturze przedmiotu jest określana zarówno jako metoda, jak i technika badawcza. Według J. Fiske ma na celustworzenie obiektywnego, mierzalnego i podlegającego weryfikacji zestawienia jawnej treści
  przekazu[7]. E. Griffin, za cel analizy tekstu wyznaczaopis i interpretację charakterystycznych cech komunikatu[8]. Autor ten wskazuje, że najbardziej powszechną formą analizy tekstu jest retoryczna krytyka, która w staje się narzędziem jakościowym pomocnym w poszukiwaniu znaczenia.
  
  Metoda bibliograficzna
  
              Służy ona do opisu identyfikującego pełne wydania publikacji różnych typów. Powstała w ramach bibliografii, która uważana jest za naukę uniwersalną służącą wszystkim innym dyscyplinom szczegółowym. W innych naukach celem nie jest wyłącznie zbiór opisów bibliograficznych dokumentów, lecz problem, którego zdefiniowanie i rozwiązanie ułatwia takiego spisu. Jest on ważny w badaniu dorobku wydawniczego wybranego środowiska, rozwoju rynku książki czy tylko jednej oficyny.
              Metoda bibliograficzna znajduje zastosowanie między innymi w badaniach prasoznawczych, których celem jest poznanie procesu komunikacji społecznej i opis instrumentalnych funkcji prasy oraz w dziedzinie edytorstwa dzieł literackich. Umożliwia ona ustalenie kolejnych wersji dzieła - od rękopisów sporządzonych ręką autora, poprzez różne odpisy, warianty tekstów autorskich, pierwodruk, wydania pirackie, tworząc w ten sposób podstawy do wydania krytycznego dzieł autora.
  
  Metoda etnografii publiczności (etnograficzna)
  
              E. Griffin za badania etnograficzne rozumie zastosowanie wywiadu i obserwacji przeprowadzanej w terenie, gdzie ludzie komunikują się w naturalny sposób, jako właściwych technik dla osiągnięcia zamierzonego celu[9].
  
  Przypisy
  
              Niezbędnym elementem pracy naukowej są przypisy. W.P. Zaczyński wśród kilku najważniejszych zasad pisarstwa naukowego wymienia również zasadę źródłowości. Omawia ją nawet przed wszystkimi innymi, podkreślając, że: „jej respektowanie jest warunkiem bycia w swej pracy pisemnej zarówno rzetelnym, jak i obiektywnym”[10].
  Przypisy pełnią bardzo różne funkcje. K. Wójcik wskazuje jako najważniejsze:
  1. dokumentowanie pochodzenia cytatów i zapożyczeń cudzych myśli,
  2. wskazywanie na podobieństwa lub różnice własnych myśli w stosunku do innych,
  3. przytaczanie cytatów,
  4. przypominanie czytelnikowi pewnych informacji, gdzie indziej podanych,
  5. uzupełnianie treści tekstu pracy,
  6. zwrócenie uwagi na inne wyniki badań,
  7. dodatkowe objaśnienie własnych myśli,
  8. objaśnianie nieznanych pojęć,
  9. podawanie innych informacji, których umieszczenie w tekście głównym zakłóciłoby tok rozumowania[11].
  J. Boć, wymienia zaledwie trzy funkcje:
  1. wskazywanie źródeł wykorzystywanych informacji, poglądów, stanowisk itp.,
  2. wzbogacanie tekstu zasadniczego dodatkowymi informacjami,
  3. ukazywanie w różny sposób, np. polemiczny, złożoności tematu, poglądów, okoliczności[12].
              Odsyłacze w polskiej tradycji edytorskiej oznacza się cyframi arabskimi umieszczonymi w tekście nieco powyżej linii druku, bezpośrednio za wyrazem lub wyrażeniem, do którego treść przypisu odnosi się. W praktyce najwięcej odnośników stawia się na końcu zdania, tuż przed kropką, nigdy za kropką. Stosunkowo rzadko można spotkać się dzisiaj z innym sposobem oznaczania odsyłaczy - za pomocą gwiazdek, liter czy cyfr ujętych w nawiasie.
  
  Bibliografia
  
             Bibliografia podawana jest na końcu każdej pracy naukowej. Pozwala ocenić naukowe podstawy pracy i świadczy o krytycznej znajomości literatury.
             Zagadnienia redagowania bibliografii załącznikowej określa norma PN-ISO 690Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Zawartość, forma, struktura.Zgodnie z normą, bibliografia załącznikowa jest wykazem dokumentów wykorzystanych przez autora przygotowującego pracę. Mogą to być dzieła zarówno cytowane, jak też będące podstawą rozważań, czy tylko związane z tematem.
             Norma umiejscawia bibliografię w pracy po tekście głównym i ewentualnych materiałach uzupełniających, jak przypisy i aneksy, natomiast przed wykazami i indeksami. Dopuszcza możliwość zamieszczania bibliografii po poszczególnych rozdziałach.
  Sposób organizacji wykazu bibliograficznego i jego powiązania z tekstem pracy zależy od funkcji.
             Poszczególne pozycje bibliografii można grupować stosując różne kryteria treściowe - układ działowy, przedmiotowy, lub formalne, na przykład ze względu na rodzaj dokumentu - źródła, książki, artykuły w czasopismach, lub alfabetycznie według nazwisk autorów[13].
  
  [1]A. Pułło,Prace magisterskie i licencjackie, PWN, Warszawa 2000, s. 31.
  [2]S. Urban, W. Ładoński,Jak napisać dobrą pracę magisterską,Wyd. Akademii Ekonomicznej, Wrocław 1997, s. 208 – 209.
  [3]Z. Skorny,Prace magisterskie z psychologii i pedagogiki. Przewodnik metodyczny dla studiujących nauczycieli,WSiP, Warszawa 1984, s. 12-13.
  [4]Z. Szkutnik,Metodyka pisania pracy dyplomowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2005, s. 15.
  [5]Słownik wyrazów obcych,red. J. Tokarski, Warszawa 1980.
  [6]Z. Szkutnik,Metodyka pisania pracy dyplomowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2005, s. 47-48.
  [7]J. Fiska,Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem, Astrum, Wrocław, 1999, s. 172.
  [8]E. Griffin,Podstawy komunikacji społecznej, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2003, s. 36.
  [9]Z. Szkutnik,Metodyka pisania pracy dyplomowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2005, s. 47-48.
  [10]W.P. Zaczyński,Poradnik autora prac seminaryjnych, dyplomowych i magisterskich, Żak, Warszawa 1995, s. 36.
  [11]K. Wójcik,Piszę pracę magisterską: poradnik dla autorów akademickich prac promocyjnych, Oficyna Wydawnicza SGH, Warszawa 2002, s. 113, 114.
  [12]J. Boć,Jak pisać pracę magisterską,Kolonia Limited, Wrocław 1995, s. 31, 32.
  [13]Z. Szkutnik,Metodyka pisania pracy dyplomowej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2005, s. 120 -121.
  

  ---

  Literatura przedmiotu zawierająca wskazówki metodologiczne jest bardzo obszerna. Poniższy spis zawiera jedynie wybrane pozycje.
  
  Materiały źródłowe
  1. PN-TSO 690-2:1999Informacja i dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Dokumenty elektroniczne i ich części.
  2. PN-ISO 9.2000;Informacja i dokumentacja. Transliteracja znaków cyrylickich na znaki łacińskie. Języki słowiańskie i niesłowiańskie
  3. PN-TSO 690:2002Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Zawartość, forma i struktura
  4. PN-N-01152-13: 2000Opis bibliograficzny. Dokumenty elektroniczne
  
  Literatura
  
  
  1. Babbie E.,Badania społeczne w praktyce,PWN, Warszawa 2004.
  2. Bartkowiak L.,Redagowanie pracy magisterskiej: poradnik dla studentów,Wydawnictwa Uczelniane UAM, Poznań 1998.
  3. Boć J.,Jak pisać pracę magisterską,Wrocław, Kolonia Limited 1999.
  4. Bożyczko Z.,Metodyczne wskazówki do pisania pracy magisterskiej z kryminalistyki i kryminologii,IK ZKUW, Wrocław 1972.
  5. Chodubski A.,Wstęp do badań politologicznych,UG, Gdańsk 1995.
  6. Dobrowolski Z.,Internet i biblioteka,Wydaw. SBP Warszawa 1998.
  7. Dutkiewicz W.,Podstawy metodologii badań do pracy magisterskiej i licencjackiej z pedagogiki, Wydaw. Stachurski, Kielce 2000.
  8. Gambarelli G., Łucki Z.,Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską,„Universitas”, Kraków 1996.
  9. Hammersley M., Atkinson P.,Metody badań terenowych,Zysk i S-ka, Poznań: 2000.
  10. Janiszewska K.,Elektroniczne dostarczanie dokumentów: nowy kierunek współczesnego bibliotekarstwa,Wydaw. SBP, Warszawa 2003.
  11. Jura J., Roszczypała J.,Metodyka przygotowania prac dyplomowych licencjackich i magisterskich,Wyższa Szkoła Ekonomiczna, Warszawa 2000.
  12. Kaczmarczyk S.,Badania marketingowe: metody i techniki,PWE, Warszawa 2002.
  13. Kędzior Z., Karcz K.,Badania marketingowe w praktyce,PWE, Warszawa 2001.
  14. Kotarbiński T.,Traktat o dobrej robocie,PWN, Warszawa 1982.
  15. Krasnodębski Z.,Działanie i jego racjonalność w perspektywie prakseologicznej i socjologicznej,„Prakseologia” 1991, nr 1-2.
  16. Maćkiewicz J.,Jak pisać teksty naukowe,UG, Gdańsk 1995.
  17. Majchrzak J., Mendel T.,Metodyka pisania prac magisterskich i dyplomowych,Poznań 1995, Wyd. Akademii Ekonomicznej.
  18. Marciszewski W.,Metody analizy tekstu naukowego,PWN,Warszawa 1977.
  19. Orczyk J.,Zarys metodyki pracy umysłowej,PWN, Warszawa 1984.
  20. Pieter J.,Z zagadnień pracy naukowej,Ossolineum, Wrocław 1974.
  21. Pioterek P., Zieleniecka B.,Technika pisania prac dyplomowych, Wydaw. Wyższej Szkoły Bankowej, Poznań 2000.
  22. Pisarek W.,Analiza zawartości prasy,OBP, Kraków 1983.
  23. Praczyk-Jędrzejczak M.,Katalogowanie dokumentów elektronicznych: wybrane zagadnienia.W „In Miscellanea informatologica”, red. M. Górny i P. Nowak, Sorus, Poznań 2001.
  24. Pułło A.,Prace magisterskie i licencjackie: wskazówki dla studentów,PWN, Warszawa 2000.
  25. Pytkowski W.,Organizacja badań i ocena prac naukowych,PWN, Warszawa 1985.
  26. Ratajewski J.,Wprowadzenie do bibliotekoznawstwa, czyli wiedza o bibliotece w różnych dawkach,Wydaw. SBP, Warszawa 2002.
  27. Sosińska-Kalata B.,Klasyfikacja: struktury organizacji wiedzy, piśmiennictwa i zasobów informacyjnych,Wydaw. SBP, Warszawa 2002.
  28. Szkutnik Z.,Czasopisma elektroniczne - szanse i problemy, „Biblioteka” 1998 nr 2.
  29. Węglińska M.,Jak pisać pracę magisterską,Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 1997.
  30. Woźniak K.,O pisaniu pracy magisterskiej na studiach humanistycznych. Przewodnik praktyczny,PWN, Warszawa-Łódź 1998.

  ---

  INNE USŁUGI EDUKACYJNE
  

  ---

      Przygotowane materiały przekazuję cedując prawa autorskie na swoich klientów. Dalsze wykorzystanie pozostaje w ich gestii. Jednak w przypadku wymaganego w określonych celach autoryzowania tekstu powstałego z wykorzystaniem uzyskanych ode mnie materiałów, należy je traktować jak materiały źródłowe. Wszelkie materiały otrzymane w wyniku współpracy ze mną nie mogą być wykorzystane w sposób sprzeczny z obowiązującym prawem. Korzystanie z moich usług oznacza akceptację powyższych zasad.